Instrumentalna muzyka celtycka — modalna, śpiewna, osadzona w tanecznych formach jig i reel. Tin whistle prowadzi główną melodię z powietrzną ornamentyką. Skrzypce odpowiadają na każdą frazę i pchają energię na upbeatowych kawałkach. Bęben ramowy bodhran trzyma puls niskim, prowadzonym ręką pulsem. Harfa i gitara akustyczna wypełniają harmonię w tle. Tempa siedzą w 90-135 BPM w skalach miksolidyjskiej i doryckiej, z klasycznym pulsem jiga 6/8 na utworach tanecznych i wolnymi balladami 4/4 w stylu air. Frazy lądują czysto na ośmiotaktowych granicach.
Edytorzy filmów fantasy podkładają ją pod sceny elfich wiosek i celtyckich mitów. Vlogerzy z podróży wplatają ją w reelsy z Irlandii, Szkocji i Bretanii. Niezależni twórcy RPG zapętlają wolniejsze airy w scenach tawern i overworldu. Twórcy treści na Dzień Świętego Patryka udźwiękawiają nią parady i nagrania z pubów. Pasuje też do reelsów z Renaissance Faire i edycji ceremonii handfasting. Zobacz też folk lub fantasy.