De ruimte maakt in echte fysica helemaal geen geluid — wat precies de reden is waarom de cinema een hele vocabulaire heeft uitgevonden voor hoe het zou moeten klinken. 64 opnames hier bewerken die uitgevonden taal: diepe sub-bass drones die schaal impliceren die je niet kunt zien, traag schitterende pads voor nevelshots, laagfrequente rommels voor het moment dat een planeet het kader vult, en de high-end sissen en metaalachtige tikken die als 'instrumenten die naar niets luisteren' lezen. Astronauten-comms-piepjes zijn apart gebundeld voor cockpit- en stationsscènes.
Sci-fi-shorts en trailerwerk leunen op de langste drones — die zitten onder dialoog zonder te concurreren en dragen emotioneel gewicht dat geen orkestcue kan evenaren. Documentaire-cuts over astronomie grijpen naar de tragere, schaarsere pads, omdat die ruimte laten voor narratie. Voor game-UI in een ruimtethema-titel dubbelen de metaalachtige tikken en piepjes als menu-bevestigingen met de juiste vocabulaire ingebakken. Pak wat bij het shot past — gratis te downloaden als MP3, geen licentiegejaag, geen watermerk.